Bir genç kızın
Acı feryatlarıyla
Yankılanıverdi birden sokaklar
Hiç kimse duymadı
Bir alevdi sanki yakan gözlerini
Ve içine aktı yaşlar
Kalbine bir ok gibi düşüyorken yıldırımlar
Yürüdü yükselen haykırışlarla
Zoraki gülümsüyorken aşina dudaklar
Hiçbiri durmadı
Bu bir rüya olmalıydı
Uyanmadı

Neler anlatırdı kim bilir dile gelse bu sokaklar
Tanırdı bizi bu taşlar yollar ağaçlar
Herhalde en büyük acı buydu
Tutan ellerin bir başkasını
Bizim şarkımızı söylüyorken kaldırımlar..
Mart 02