Bir gün
Birden
Aklıma bir şey takıldı
Tanıdığım herkese sormak istedim
Yanımda yoktular
Yine de
Sorduğum soru cevapsız kalmadı
Biri önemsiz diye cevapladı sorumu
Kimi sustu
Biri sen dedi
Biri güldü
Bir başkası yok dedi
Bir diğeri ağladı karşımda
Biri yalvardı
Kimi bilemedi sorumun cevabını
Bazıları alay ettiler benimle
Bunu bilemeyecek ne var diye
Sorduğun şeye bak dediler
Kitabını yazabilecekler vardı aralarında
Duymayanlar oldu sorumu
Arkasını dönüp gidenler
Cevabı yüzüme haykıranlar oldu gözlerinde ışıklarla
Zamanla o ışıklar soldu
Bir gün geldi hepten karanlık oldu
Kızanlar oldu bana
Küsenler
Bir daha konuşmayanlar oldu
Kaçanlar da vardı bazen
Yanılanlar
Farkında değillerdi yanıldıklarının
Susanlar
Bilmiyorlardı konuştuklarını
Bilenler
Bilmiyordu aslında
Bilmeyenler
Biliyorlardı bildiklerini
Sen diyen
Ben diyordu içinden
Önemsiz diyen
Kendini önemsiz buluyordu
Gülenin içi ağlıyordu
Gülen yüzüydü
Alay edenlerle
Alay etmişlerdi
Gidenler
Geri geldiler
Küsenler
Barışmak istediler benimle
Kaçanlar
Durmak istiyorlardı aslında
Hepsi bir zamanlar bana sormuştu bu soruyu
Benim cevabım da aynıydı onlarla
Hepsine verdiğim cevap farklıydı
Ve biriyle bile
Aynı cevabı veremedik bu soruya
Soru basitti
Cevap kısa
Aslında sormak
İstediğin cevabı alamamaktı
Bu soruyu gerçekten sevmezdi hiç kimse
Doğru sevgi sorulmazdı
Gerçeği söylese
Cevabı sevilmezdi kimsenin
İstenen sevilmekse soru doğru cevaplanmazdı
Ve bu ikisi maalesef bir arada olmazdı
Çünkü kimse
Sevince sevilmiyor
Sevilince sevmiyordu..
Ocak 02