Böyle değildi düşlediklerim
Böyle olmamalıydı
Ben hiç böyle değildim eskiden
Elim yüzüm farklıydı
Ben de bebektim bir zamanlar
O masal gibi çocukluğu ben de yaşadım
Ben de oyunlardan ibaret sandım dünyayı
Sizler gibi koştum zıpladım
Bilmezdim mutsuzluğun bu türlüsünü
Yalnızlık ihanet umutsuzluk gibi kavramları öğrenmemiştim
Ve görmemiştim daha insanların gerçek yüzünü
Kederlenenleri içenleri iç çekenleri anlamazdım
Bir tek babam çikolata şeker
Annem istediğim oyuncağı almazsa ağlardım
Ben hiç böyle değildim eskiden
Severdim bütün insanları
Böyle şüpheyle yaklaşmazdım
Yaşamamıştım daha hayal kırıklığını
Ve güvenmeyi unutmamıştım
Güvenmek ısıtırdı içimi
En çok korktuğum en çok güvendiğim değildi
Şimdi olduğu gibi
Üşümezdim hiç
Böyle titremezdim Ağustos sıcağında bile
Dört mevsim bahardı bende
Uğratmazdım kendime soğuk kış günlerini
Tıpkı ellerim ayaklarım gibi
Henüz kalbim de buz kesmemişti
Ben hiç böyle değildim eskiden
Çaresiz hissetmezdim hiç kendimi
Cesurdum güçlüydüm ve korkmazdım
Böyle ufacık şeyler yıkmazdı beni
Dost görünürdü her şey bana kendim kadar
Hayata böyle kötü gözle bakmazdım
Bir mucize beklemiyordu mutluluklar
Böyle donuk değildi bakışlarım
Düğümlenerek çıkmıyordu boğazımdan kahkahalar
Parlayan yıldızlar gibi gülerdi gözlerimin içi
Sevinçle karşılardım doğan günleri
Bu kadar zor değildi sabahları uyanmak
Ve zor değildi yaşamak
Şimdi olduğu kadar
Ben hiç böyle değildim eskiden..
Aralık 02