Ellerinde çantalarla insanlar
Trenlere biniyorlardı
Oturunca yeşil koltuklara
Gazete okuyorlardı
Ve ben şiir yazardım
Yeşil eldivenlerim ellerimde
Camdan bakınca bir küçük serçe
Yeşil bir yapraktan havalanırdı
Gitmek için istediği bir yere
Bense istemediğim bir yere gitmek için
Bir tren vagonunda beklemekteydim
Yolda yürürken birçok şey düşünmüş
Ve şimdi unutmuştum söylediğim şarkıyı bile
İçip trene binmek bir öğle ertesinde
Çişini tutmaktan daha eğlenceliydi
Küçük özgürlüklerim vardı işte hala engellenmeyen
Ve bunlardı bana kalan sadece
Postahaneye gitmiştim
Hava kabarcıklı bir zarf alarak kırtasiyeden
Ve dostuma duygularımı göndermiştim
Paylaşımın sınırı yoktu
Hayatımızdaki kısıtlara rağmen
Yalnızlığıma öyle alışmıştım ki bu yaşımda
Yaşlanınca zorluk çekmeyecektim sizler kadar
Ve isterseniz eşlik edecektim size
Yalnız yaşlılığınızda
Beni yalnız bırakanlar
Siz kötüyseniz iyiydim ben de
Ve bugün yanınızda olmamı hak etmiyordunuz
Soruyordunuz ya hep bana
Sebebi buydu
Tren gidiyordu
İstemediğim bir noktaya
Yanımda yoktunuz
Bilmiyordunuz..
Mart 05