Bakınıyordum ya etrafıma
Hani öyle hiç görmemişçesine
Ben kördüm aslında
Düşmüştüm bir kere
Kurtulmak değildi dileğim
Şu kısacık hayatımda
Tüm küçüklüğüme rağmen ben
Olmayacak şeyleri hiç istemedim
Yalnızlığım kimseden ötürü değildi
Bunu yalnız olmadığım zamanlarda anladım
Boş bir odada bağırmak gibiydi benimkisi
Kendi sesimden rahatsız olan bir bendim
Yaşamak istemedim
Bunu kendime sayısız kez söyledim
Bir şeyi kırk defa söylersen gerçek olmuyordu
Denedim ve öğrendim
Peşimde sürüklüyordum tüm güzellikleri
Görmemiştim onları hiç
Ve arkamı dönmek yasaktı bana
Zamansızlığıma ağladım
Erken ve geç zamanlılığıma
Eşzamansızlığıma ağladım
Bir aynadan baktım dünyaya
Hiçbir şey göremedim
Yokluğum bağladı gözlerimi
Var olacağım yerlere ulaşamadım
Ayaklarım vardı hiçbir işe yaramayan
Ve hayalet gibiydi tüm insanlar
Kaçtım kovaladılar..
Haziran 06