Sayı saymakla geçti bir yıl
Keramet rakamlarda mıydı yoksa bende mi
Ama gelip çattı beklenen gün
Ellerin mi desem gözlerin mi
Belki bir ilk bakış yeterdi ağlamaya
Bir Ağustos sabahı olmasaydı dönüşün
Gözyaşları akmıyordu kesikti
Gözlerim çatlamış topraklar gibi kıpkırmızı damarlarla çevrili
Gözlerim kurak bir nehir yatağı gibi
Gücenme ağlamıyorsam
Sana hasretimi nasıl anlatsam
Bir işkenceydi sanki geçen her günüm
Zaman uğuldardı kulaklarımda sinsi bir sivrisinek gibi
Acıtırdı ya tenimi yok diyeceğim
Bir de şu kaşıntısı olmasa
Gittiğin günden beri delik deşiğim
Bakımsız derme çatma bir baraka yüreğim
İçimde yılların bıraktıkları
Eski süprüntü sevgiler
Yalan dolanlar
Kendi kendimi esir ettiğim
Şimdi bir özgürlük
Bir yaz yağmuru
Bir sevinçli mutluluk sana hissettiğim
Burda vuruldu yavru kazlar
Burda mezarlar kazdı o kocaman kazmalar
Ben ipekli mantoyum sense püsküllü şalım
Şimdi gülme zamanı
Biz neden ağlayalım?
Ağustos 05