Sanıldığının aksine yapayalnızdım
Bu yüzden de
Günden güne
Büyüdü yalnızlığım..

Hiçkimsenin olmadığı yerlerde
Hep ben vardım..

Bir karara vardığım zamanlarda
Kararsız insanlara rastladım..

Belirgin değildi hayatım
Benim kadar..

Sorular sordum
Hiç gereği yokken
Ve tam cevapları bulmuşken
Ne sorduğumu unuttum..

Beklediğim sonlara yaklaşmışken
Aklımda olmayan başlangıçlar yaşadım..

Yoruldum
Kesilmedi soluğum..

Şikayet ettikçe
Kaçıyordu insanlar
Ve sızlanmalarını dinledim
Yıllar yılı herkesin..

Karanlık günlerine ışık oldum
Aydınlığa çıkınca göremediler beni..

Kustum tüm bildiklerimi
Ve sonra bana öğrettiler
Benden öğrenenler öğrencilerim
Ben de teşekkür ettim hepsine teker teker
Ve tabi ki
Bir rica bile etmediler..

Gülüyordum ki tüm bu olanlara
Ayıplandım katılmadığım için yaslarına
Ve tüm neşem kaçmışken tam
Gülüp eğlenmeye başladı insanlar
Bozarım diye neşelerini
Beni aralarına alamadılar..

Şaşırdım sonunda ne yapacağımı
Yanlış bir insandım
Yok olmalıydım..

Ama var ettiler beni
Heykelimi diktiler..

Minnettar olmam için
Meraklı gözlerle beklediler ne diyeceğimi..

Sustum
Önüme düştü başım
Alkışlarken şakşakçılarım
Ben kendimden utandım..
Kasım 05