Geleceğimi gördüm bugün
Oturuyordu yan masamda
Öyle yorgun
İki büklüm
Tabağa düşecek gibi başı
Ve bembeyazdı saçları

Çatalı zor kavramış buruşmuş elleri
Ağzına götürmek bir parça ekmeği
Ne büyük bir zahmetti ona

Görebildiği alan sınırlı
Çeviremiyordu bile
Ne sağa ne sola bakışlarını
Kaskatı kesilmiş iskeleti içinde
Sanki kilitli kalmış gibiydi bir kafeste

Kendimi gördüm bugün
Öyle yalnız
Öyle yaşlanmış
Oturuyordu yan masamda
Yaşatıyordu besleyerek ölmeye yüz tutmuş bedenini
Yaşatıyordu besleyerek kimsenin bilmediği kimsesizliğini..

Mayıs 10