Sunyata vas
Yıllar öncesini hatırlatıyor
Sanki yıllar sonra dinleyeceğimi biliyor gibi
Aslında başına gelecekleri biliyor insan
Tahmin edebiliyor
Ya da en azından yıllar sonra hissedeceği duyguları bilinçsizce taşıyabiliyor
İnsan kalabalıklarının arasında kısacık bir an bile olsa
Bazı şeyleri bilimsel olarak açıklamak mümkün olmasa da
En azından şimdilik
Var olmadığını nasıl söyleyebiliriz
Beynim karıncalanıyor çoğu zaman
Televizyonun karıncalanması gibi
Ben de net göremiyorum dünyayı böyle zamanlarda
Algılayamıyorum hatta
Bazen verdiğim tepkilerin belirgin bir nedeni bile olmuyor
Elimde olmayan şeyler düşünüyorum
İçimde değişmiş artık hiç iyi olmayacak yerlerim var
Neden bu hale geldim neden bu hale gelmeliydim bilemiyorum
Kendi kendime sorduğum soruların genelde bir yanıtı yok
Keşke bilgisayarlarda olduğu gibi bir geri dönüş noktası belirleyebilseydim
Yeni şeyler denediğimde güncellemeler yaptığımda hoşuma gitmemesi olasılığına karşılık
Sanki hiçbir şey olmamışcasına devam edebilseydim
Üzerimdeki bu artıklardan kurtulabilseydim
Ama olmuyor
Denedim unutulmuyor
Ya da ben unutmaya yatkın yaradılışlı değilim
Konu ne olursa olsun esnek olamıyorum
Artık eskisi gibi değilim
Tahammül edemiyorum
Endişeye aldırış etmeden gamsız yaşayamıyorum
Hep huzursuzum
Ve mutlu olamıyorum
Hiç bir yerde hiç bir zaman hiç kimseyle hiç bir koşulda mutlu olamıyorum..
Nisan 09
10 Haziran 2010 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder