Baktığımda yalnız geleceğimi
Görüyorum
Mor gökyüzü altında
Belki bir atın üzerindeyim
Saçlarımı savuruyorum
Hiç taramadığım saçlarımı
Yüzümde affetmiş bir gülümseme ile
Evet
Hepinizi bağışlıyorum
Bana yaptıklarınız için
Canımı her yakışınızda da
Bilirsiniz kızmamıştım hiç size
Tanıyordum çünkü bir bakışta
Küçük hırslarınızı
Geçici heveslerinizi
Kim daha iyi bilebilirdi ki benden başka
Sevgileriniz hep küçük bir su damlası gibi
Dağılan, buharlaşan, güçsüz
Yok olan, zavallı sevgileriniz
Ama inanın suçlamıyorum sizi
Basit olduğunuz için
Zayıf olduğunuz için ya da
Kimse yaradılışının dışına çıkamazdı bu gökyüzü altında
Mor bulutların altında ben
İlerlerken beyaz atımla
Mor bulutların ötesinde
Bekliyordu beni o
Şefkatle açmıştı kollarını
Sizin hiçbir zaman sevmediğiniz kadar büyük bir sevgiyle sevmek için beni
Yumuşak bir yastık gibi koyacaktım başımı omuzlarına
Tatlı, sıcak kolları saracaktı bedenimi
Dudaklarıma usulca konan bir öpücükle onurlandıracaktı
Ebediyyen onun olmak için gelişimi
Tereddüt etmeden bir an
Ona verecektim son nefesimi..
Kasım 10