En kötü zamanlarımda
Yanımda yine ben vardım
En iyi dostum benim!
Haziran 06

Bakınıyordum ya etrafıma
Hani öyle hiç görmemişçesine
Ben kördüm aslında
Düşmüştüm bir kere
Kurtulmak değildi dileğim
Şu kısacık hayatımda
Tüm küçüklüğüme rağmen ben
Olmayacak şeyleri hiç istemedim
Yalnızlığım kimseden ötürü değildi
Bunu yalnız olmadığım zamanlarda anladım
Boş bir odada bağırmak gibiydi benimkisi
Kendi sesimden rahatsız olan bir bendim
Yaşamak istemedim
Bunu kendime sayısız kez söyledim
Bir şeyi kırk defa söylersen gerçek olmuyordu
Denedim ve öğrendim
Peşimde sürüklüyordum tüm güzellikleri
Görmemiştim onları hiç
Ve arkamı dönmek yasaktı bana
Zamansızlığıma ağladım
Erken ve geç zamanlılığıma
Eşzamansızlığıma ağladım
Bir aynadan baktım dünyaya
Hiçbir şey göremedim
Yokluğum bağladı gözlerimi
Var olacağım yerlere ulaşamadım
Ayaklarım vardı hiçbir işe yaramayan
Ve hayalet gibiydi tüm insanlar
Kaçtım kovaladılar..
Haziran 06

Kafamın içi kadar
Karışık değil hiçbir yer
Annemse odanı topla diyor..
Haziran 05

Öldüm mü diye soramayacaksam
Yaşamamın ne anlamı var?
Mayıs 05

Hayır
Yok işte
Geriye bir şey kalmamış
Ne hüzün ne neşe
Ne de birkaç kelime
Hiç olmamış gibi de
Olduk işte seninle..
Mayıs 05