Tüm yaptıklarım
Yapmam gerektiğini düşündüğüm içindi
Olması gerekeni yaptım
Yürümem gerekiyordu yürüdüm
Koşmam gerekiyordu koştum
Susmam gerekiyordu sustum
Sevmem gerekti sevdim
Kıskanmalısın dediler
Mış gibi yaptım
Uymam gereken standartlarla yaşadım
Önüme koyulan yönetmeliklere uydum
Farklı insanlar farklı beklentilerle geliyordu
Herkes benden diğerinden farklı bir şey istiyordu
Peki ben ne istiyordum
Herkesin benim için planladıkları vardı
Benim için ümit ettikleri şeyler
Benim üzerime hayaller kuruyorlardı
Aslında var olmayan biri için
Toplama bir makine gibiydim
Çıkarıp atsam eklentilerimi
Geriye ne kalırdı
Olduğum gibi olsam
Yetmezdim size eksiktim çünkü ben hep
Verdiklerinizi aldım
Söylediklerinizi yaptım
Ama olmuyordu
Eseriniz sizi mutlu etmiyordu
Ve yine yaranamazdım size
Ben bile diyemiyorken kendime..
Kasım 08

Hissediyorum
Bitti.
Kasım 08

Sevdim
Anlamını bilmeden de
Belki de
Bir tek o zaman sevdim
Ardından sevmeleri öğrendim
Severken korkmayı
Unuttum kıskanmayı
Dokunmayı unuttum
Sonra görmeyi sevdiğimi
Öğrendikçe yenileri
Unuttum eskileri
Ama bitmedi sevgim azalmadı
Artmadı da hiç
Sadece parçalandı..
Mart 06

Hani tek bir an
Değiştiriverir hayatları
Sadece bir andır o
Oysa zamanla derler hep
Zamanla atlatırsın
Zamanla unutursun
Zaman her şeyin ilacıdır
Yalan
En büyük yalan zaman
Tek bir an
Sadece bir an
Göklere çıkarır seni
Yerin dibine sokar ya da
Bir anda olursun
Ve ölürsün bir anda
Bilirsin hiç unutulmayacağını o anların
Gerisi yalandır yaşadığının
Gerisi palavra
Ve özetlemek mümkündür bütün bir hayatını
O birkaç anla..
Haziran 06

Sanıldığının aksine yapayalnızdım
Bu yüzden de
Günden güne
Büyüdü yalnızlığım..

Hiçkimsenin olmadığı yerlerde
Hep ben vardım..

Bir karara vardığım zamanlarda
Kararsız insanlara rastladım..

Belirgin değildi hayatım
Benim kadar..

Sorular sordum
Hiç gereği yokken
Ve tam cevapları bulmuşken
Ne sorduğumu unuttum..

Beklediğim sonlara yaklaşmışken
Aklımda olmayan başlangıçlar yaşadım..

Yoruldum
Kesilmedi soluğum..

Şikayet ettikçe
Kaçıyordu insanlar
Ve sızlanmalarını dinledim
Yıllar yılı herkesin..

Karanlık günlerine ışık oldum
Aydınlığa çıkınca göremediler beni..

Kustum tüm bildiklerimi
Ve sonra bana öğrettiler
Benden öğrenenler öğrencilerim
Ben de teşekkür ettim hepsine teker teker
Ve tabi ki
Bir rica bile etmediler..

Gülüyordum ki tüm bu olanlara
Ayıplandım katılmadığım için yaslarına
Ve tüm neşem kaçmışken tam
Gülüp eğlenmeye başladı insanlar
Bozarım diye neşelerini
Beni aralarına alamadılar..

Şaşırdım sonunda ne yapacağımı
Yanlış bir insandım
Yok olmalıydım..

Ama var ettiler beni
Heykelimi diktiler..

Minnettar olmam için
Meraklı gözlerle beklediler ne diyeceğimi..

Sustum
Önüme düştü başım
Alkışlarken şakşakçılarım
Ben kendimden utandım..
Kasım 05

Yapış yapış
Bir Mart ikindisi
Sudan korkan
Ama su yalayan
Bir sokak kedisi kadar
Trajikomikti
Hayatın ta kendisi..
Mart 06

Bir karanlık uykuydum ben
Karanlık ve uzun
Işıktan renkten yoksun
Hareket edebildiğim bir mezardı yatak
El yordamıyla bulurdum yolumu
Ayağa kalkabilirdim belki
Kısacık bir an
Basık tavan aralarında
Yaşamış olsaydım bunu en az bir defa
Ama bir düşüp kalmak vardı hafızamda
Ve debelenmeyi bilirdim
Elimden tutup kaldıranım yoktu
Duyardım yoksunluğumu sizden
Görürdünüz suskunluğumu gözbebeklerimden
Gözlerim gibi kara
Kapkara rüyalarınızda
Bilmezdiniz ben olduğumu
O derin uykunuzun
Bir uykuydum ben
Bir uykuydum
Karanlık ve uzun
Hep uyanmayı dilediğiniz
Ve sonunda uyandığınızda
Aklınıza bile getirmek istemediğiniz..
Mayıs 07

Ve bir anda değişti her şey
Sen geldin
Karanlığımı aralayarak
Keskin bir ışık oldun gözlerimi kamaştıran
Bana harikalar diyarından haberler getirdin
Pembeleştim ölü beyazlığımdan sıyrılarak
Nefesini ciğerlerime çektim
Kokladım seni
Kollarıma aldım okşadım
Hafiftim seninle sanki kanatlanacak
Kanatlanıp havalanacak rengarenk küçük bir kuş gibiydim
Seni görünce gülüyordu gözlerim
Ve sadece sana şefkatle bakıyordum
İncitmekten korktuğum narin bir bebek gibiydi ellerin
Tutuyordum
Sakınarak seni kendimden
Ve bir anda değişti her şey
Çünkü gittin sen
Bana hiçbir şey söylemeden..
Ekim 08